Węzeł

Spotkanie było poświęcone uczczeniu 107. Rocznicy Odzyskania Niepodległości. Rozpoczęło się referatem o losach Polaków „Od zaborów do odzyskania Niepodległości”. Omówione zostały osiągnięcia Polaków przy „scalaniu” kraju z trzech porozbiorowych części.

Następnie uczestnicy zostali zaproszeni na koncert "Piosenki polskie” w wykonaniu Patrycji Zywert-Szypka. Zebrani usłyszeli m.in. Nie ma jak Lwów; Lwowskie madonny; Jestem taka mala; Rozkwitały pąki białych róż; Ułani, ułani; Zosia i ułani; Wytrych; Wojenko, wojenko.

Po koncercie miało miejsce otwarcie wystawy „Walczący o Niepodległość”. Na wystawie zaprezentowane zostały pamiątki po Polakach, którzy poprzez zabory, Powstania i I wojnę światową walczyli o powrót Polski na mapę świata. Z wystawy został wydany katalog.

Na zakończenie odbyło się spotkanie integracyjne, w czasie którego uczestnicy mogli podzielić się wspomnieniami własnych doświadczeń na temat Odzyskania Niepodległości lub wrażeniami z uroczystości. Spotkanie połączone było z degustacją potraw kresowych i zwiedzaniem Muzeum Lwowa i Kresów oraz Skansenu syberyjskiego.

Fundacja Lwów i Kresy Południowo-Wschodnie co roku, w czasie obchodów Święta Odzyskania Niepodległości wspomina Powstanie Orląt Lwowskich. Powstanie wybuchło 1 listopada 1918 roku. Polacy przeciwstawili się ukraińskim planom oderwania Lwowa od Ojczyzny. W walkę zaangażowała się głównie polska młodzież, którą nazwano potem Orlętami Lwowskimi.

Początkowo Ukraińcy opanowali większości gmachów publicznych i powołano Zachodnioukraińską Republikę Ludową. Po kilku dniach walk Polacy zaczęli przejmować kontrolę we Lwowie. Jednak walki trwały aż do 22 listopada, gdy dzięki odsieczy oddziałów polskich udało się Ukraińców wyprzeć z miasta. Oblężenie Lwowa trwało aż do wiosny 1919 roku, gdy siły ukraińskie wycofały się po przybyciu polskiej armii generała Hallera.

W trzytygodniowych walkach powstańczych, pod dowództwem kapitana Czesława Mączyńskiego, uczestniczyło ponad sześć tysięcy Polaków. Prawie połowę powstańców stanowiła młodzież, a najmłodszy uczestnik walk miał 9 lat. Zginęło ponad czterysta osób, w tym prawie dwustu uczniów i studentów. Ciała poległych złożono w 1922 roku na Cmentarzu Orląt Lwowskich.

Partnerem uroczystości był Samorząd Województwa Mazowieckiego.